Mensen verschillen onderling in intelligentie. Deze verschillen worden sterk genetisch beïnvloed: er wordt geschat dat tot tachtig procent van de variatie kan worden toegeschreven aan verschillen in genen. Toch betekent dat niet dat intelligentie vrijwel vaststaat vanaf de geboorte, zo stelt Kees-Jan Kan. Uit zijn onderzoek blijkt dat hoe meer educatieve en culturele aspecten meespelen bij het maken van een intelligentietest, hoe belangrijker de genen zijn voor het verklaren van onderlinge verschillen tussen testscores. Zo zijn de erfelijkheidsschattingen voor duidelijk aangeleerde vaardigheden zoals woordenschat en algemene kennis de hoogste van alle vaardigheden gemeten in een verzameling van intelligentietests. Met traditionele intelligentietheorieën waarin intelligentie wordt opgevat als een biologische eigenschap kan dit resultaat niet verklaard worden. Kan ontwikkelde daarom een nieuw model, waarbij genetische en omgevingsinvloeden dynamisch interacteren. Zijn bevindingen hebben belangrijke implicaties voor onderzoek naar (bijvoorbeeld raciale) groepsverschillen in intelligentietestscores en voor de zoektocht naar ‘genen voor intelligentie’.